Kult Matki Bożej Kolembrodzkiej w Jej łaskami słynącym obrazie sięga XVII wieku.
Według podań ustnych w 1679 roku król Polski Jan III Sobieski polując w tutejszych
borach oddalił się od swego rycerstwa i zabłądził. Modląc się gorąco do Matki
Najświętszej, ujrzał w zaroślach jasną postać, a w niej rozpoznał samą Maryję.
Drogę powrotną wskazała mu Matka Boża, chroniąc Go od śmierci z wyczerpania i od
dzikich zwierząt.
W nocy, którą spędził w pobliskich Łomazach, królowi przyśniła
się Matka Boża mówiąca, aby zbudował kościół w miejscu objawienia. Król wzniósł i
uposażył kościół w Kolembrodach oraz ofiarował swój obozowy obraz Matki Bożej,
przed którym modlił się w czasie wyprawy wiedeńskiej. Umieszczono Go w głównym
ołtarzu. Przed Jej obliczem modlili się między innymi prześladowani unici, którzy
gromadzili się w pobliskich lasach na tajnych rekolekcjach tzw. misjach.
Jest to obraz Matki Bożej z dzieckiem na rękach, ikona bizantyjska średniej
wielkości, malowana temprą na drewnie. Świątynia Ta była pierwszą drewnianą
świątynią o obrządku grecko-katolickim. Inny kościół drewniany p. w.
Podwyższenia Św. Krzyża, wybudowany w 1820 r. przez Borkowskiego. W 1875
Rząd Moskiewski zabrał przemocą kościół w Kolembrodach i osadził w nim popa
prawosławnego, a Unitów zmuszono do wyznawania prawosławia. W 1915 r.
Rosjanie spalili plebanię i budynki gospodarcze, pozostawiając jednak kościół.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w Kolembrodach na nowo erygowano
parafię rzymsko-katolicką. Ponieważ dawny kościół groził zawaleniem i był
zbyt mały, został rozebrany i wybudowany kościół trzynawowy w 1935 r.
W archiwum parafialnym istnieje księga zawierająca opisy licznych cudów i łask.
26 marca 1979 r. odbyły się uroczystości w związku z 300-leciem istnienia
parafii i pobytu cudownego obrazu.
Dodać trzeba jeszcze, że obraz Matki Bożej Kolembrodzkiej należy do grona
pierwszych koronowanych obrazów w Polsce.
